Greate Tryn
6 oktober 2007
Wandelen voor Overleven
Op zaterdag 6 oktober was het zo ver, 9 dames en 2 heren van Greate Pier mochten 25 kilometer gaan lopen. Dit was een initiatief van Mirjam, zij had gehoord van Wandelen voor Overleven en het leek haar leuk om dit met het rugbyteam te doen. Een sponsoractie was snel geboren!! Om 8.15 uur 's ochtends vertrokken we in matching shirtjes (Annemarie bedankt!) met de touringcar vanaf de CHN naar St. Jacobiparochie, alwaar de wandeltocht begon. Het plan was om aan het begin fluks door te lopen, zodat we een groot aantal kilometers konden afleggen en het 's middags wat rustiger aan konden doen. We startten ongeveer halverwege de slinger van 1200 deelnemers en konden het prima aan zo met zijn allen.
Totdat.......de eerste kink in de kabel kwam. Mim had een losse veter! Dus de hele stoet werd met veel bombarie stopgezet, pas nadat de veter gestrikt werd konden we verder. Het beginstuk van de wandeltocht was een erg smal paadje, dus de overige wandelaars konden ook niet anders dan geduldig wachten. Of dit ons in dank werd afgenomen? De meeste mede-wandelaars konden er (toen nog wel) om lachen
gelukkig. Gezusterlijk werd er verder gewandeld en de doorgaande weg werd bereikt, hier werd het wat breder en konden mensen hun eigen tempo gaan aannemen. De Greate Trynen wisten aardig mee te komen, alhoewel geoefend wandelaars de Van Rooijtjes inclusief Mireya (en de zak snoep!) al snel op een kilometertje voorsprong lagen. Druk pratend, lachend en grapjes makend met
mede-wandelaars werd er gestaag verder gelopen.
Er werden vele nieuwe vrienden gemaakt (vooral onder de naughty walkers) en we hebben ook veel leuke decoratie ideeën voor in en om het huis opgedaan. Gelukkig voor alle wildplassers onder ons was ook de politie ver te zoeken deze mooie dag! Na zo'n dik 2 uren gelopen te hebben, bereikten we de eerste stempelpost. De voorhoede stond ons al op te wachten, mét zak snoep. Na wat bij gepraat te hebben, zetten zij de tocht voort en besloten wij even pauze te houden, tot 12 uur. De zak snoep ging in het rond en er werd wat uitgerust. Omdat er steeds minder wandelaars langskwamen en we niet als laatsten wilden lopen, pakten we de draad weer op en liepen verder. Langs weilanden en waters ging de tocht, het tempo lag wel wat lager, maar dat mocht de pret niet drukken. Luid zingend trokken we veel aandacht, ook door onze mooie shirtjes hadden we veel aanspraak.
Op een of andere manier kwamen de naughty walkers niet meer bij ons in de buurt, dat was wel een beetje jammer. In Stiens kregen we van de burgemeester een heerlijk kopje groentesoep, dat was een welkome versnapering. Snel even de supermarkt in voor wat vocht, peren en chocolade en de wandeltocht werd voortgezet. Het laatste stuk van de tocht werden we opgewacht door Annekin, de schat had heerlijke negerzoenen en cola light meegenomen in haar fietstassen! Daar werd het moraal weer wat beter van, want ondertussen was dat na zo'n 20 km wel een beetje minder geworden bij sommigen onder ons. Zere voeten, pijnlijke blaren en spierpijnen werden steeds minder goed weg te denken. Door de negerzoenen hadden we gelijk een nieuwe activiteit, want er stond een leuke quiz op de doos (wat is het moeilijke woord voor zoenen?) waardoor we gelijk een nieuw couplet voor het Greate Trynenlied hadden. Talking about 2 vliegen in één klap!
De laatste kilometers werden afgelegd, onder zo nu en dan een bultje te doen (sorry mayo) liedjes te zingen en kindjes bang te maken. Bij de CHN aangekomen werd besloten de fietsen gelijk mee te nemen (aan de hand natuurlijk) wat ons nogal wat commentaar opleverde van mensen. Blijkbaar dachten ze dat we de hele tocht gefietst hadden? Aangekomen bij de laatste stempelpost kregen we allemaal een zak met bloembollen (Quote: hmmm, die hadden ze ons beter aan het begin van de tocht kunnen geven, dan hadden we ze onderweg op kunnen eten) en een lief cadeautje van Annekin! Besloten werd met zijn allen nog even een biertje te gaan drinken op het terras, alwaar onze wegen zich scheidden. Ik kijk terug op een geweldige dag vol jolijt, teambuilding, en ben blij dat we mee hebben gedaan. Volgend jaar weer!
Dankzij de sponsoractie konden de dames namens rugbyclub Greate Pier een cheque van maar liefst 500 euries aanbieden aan de organisatie!
Dikke kus Petra.
